Επιταγή Εισόδου στην αγορά εργασίας για άνεργους νέους έως 29 ετών

Το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Πρόνοιας προανήγγειλε τη δράση με τίτλο «Επιταγή Εισόδου στην αγορά εργασίας για άνεργους νέους έως 29 ετών». Στόχος του προγράμματος είναι η επίτευξη μιας δομημένης πορείας εισόδου των νεοεισερχόμενων άνεργων νέων στην αγορά εργασίας, η οποία θα καταλήγει στην τοποθέτηση τους σε θέσεις απασχόλησης σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας.

35.000 Νέοι Ωφελούμενοι:

•  Άνεργοι πτυχιούχοι ΑΕΙ/ΤΕΙ έως (29) ετών
  
• Άνεργοι απόφοιτοι υποχρεωτικής, δευτεροβάθμιας & μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έως 29 ετών, οι οποίοι έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους κατά προτεραιότητα το αργότερο 36 μήνες πριν την υποβολή αίτησης τους στο πρόγραμμα.

Περιλαμβάνει:

• Κατάρτιση έως και 80 ώρες σε συνδιασμό με καθοδήγηση /εκπαιδευτικό mentoring.
• Πρακτική άσκηση/ Εργασιακή εμπειρία πέντε(5) μηνών.
• Επιχορήγηση των επιχειρήσεων που θα μετατρέψουν την πρακτική άσκηση σε σύμβαση εργασίας, με κάλυψη των εργοδοτικών εισφορών για ένα έτος.

Παροχές:

• Σύνολο Επιδοτούμενης Κατάρτισης 2400€ ή 2700€
• Επίδομα κατάρτισης 5€/ώρα κατάρτισης
• Αμοιβή 460€ για κάθε μήνα εκπαιδευτικής πρακτικής άσκησης (για αποφοίτους ΑΕΙ/ΤΕΙ)
• Αμοιβή 400€ για κάθε μήνα εκπαιδευτικής πρακτικής άσκησης (για απόφοιτους υποχρεωτικής, δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης)
• Ιατροφαρμακευτική κάλυψη
• Επιπλέον ασφαλιστική κάλυψη έναντι κινδύνου, ατυχήματος κλπ. Για όλη τη διάρκεια της εκπαιδευτικής πρακτικής άσκησης.

Πληροφορίες: 

• Στο site http://voucher.gov.gr/ (πληροφορίες και αιτήσεις συμμετοχής)
• Στο τηλέφωνο 800 114 4444 (μόνο πληροφορίες)

  

Ξεκίνησε ο διάλογος για την αναμόρφωση των ΤΟΣΥΝ

Χτες η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς προχώρησε σε μια κίνηση, που περιμέναμε να γίνει από καιρό. Ανακοίνωσε την έναρξη δημόσιου διαλόγου για την αναμόρφωση του θεσμού των ΤΟΣΥΝ. Στο διάλογο αυτό καλούνται να συμμετέχουν όλοι οι νέοι διαμορφώνοντας τις συνθήκες και παραμέτρους, που θα επιτρέψουν την ουσιαστική και ριζική ανανέωση του θεσμού. Το ζητούμενο στη σημερινή πραγματικότητα είναι να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος, που οδήγησαν το θεσμό σε απαξίωση και απομάκρυνση από την Κοινωνία και ειδικότερα τους νέους.

Στην πρώτη τους θητεία τα ΤΟΣΥΝ λειτούργησαν κυρίως πειραματικά και εξαρτήθηκαν άμεσα από την ανεκτικότητα του κάθε δημάρχου. Υπήρξαν περιπτώσεις που ξεχώρισαν θετικά, αλλά και περιπτώσεις που τα ΤΟΣΥΝ αποτέλεσαν τη προέκταση της πιο ισχυρής κομματικής νεολαίας στη κάθε περιοχή. Η μετατροπή των ΤΟΣΥΝ σε μακρύ χέρι των κομματικών νεολαιίστικων οργανώσεων από τη μια και σε ακαδημία πολιτικών στελεχών για τον εκάστοτε υποψήφιο δήμαρχο από την άλλη, στέρησαν από τους νέους μια πραγματική ευκαιρία να συμμετέχουν δημιουργικά στα κοινά. Επίσημα όργανα όπως η γενική συνέλευση των μελλών δεν λειτούργησαν ποτέ, υλικοτεχνική υποδομή και εγκαταστάσεις ανύπαρκτες, ενώ η συμμετοχή του προέδρου στα δημοτικά συμβούλια γινόταν μόνο αν ήταν αρεστός από το δήμαρχο. Η αντιπροσωπευτικότητα που ήταν και το ζητούμενο, θυσιάστηκε από λίστες και μικροπολιτικά συμφέροντα.

Και στη περίπτωση του Μοσχάτου υπήρξαν προβλήματα αν και αποτέλεσε μια από τις λίγες φωτεινές εξαιρέσεις ανά την Ελλάδα. Δεν θα ήθελα να αναλύσω ποια ήταν τα προβλήματα στο ΤΟΣΥΝ Μοσχάτου, καθώς αυτό δεν έχει καμία σημασία πλέον ούτε μπορεί να προσφέρει στο δημόσιο διάλογο. Θέλω όμως από το σημείο αυτό με αφορμή τον διάλογο, να καλέσω όλα τα μέλη του ΔΣ του ΤΟΣΥΝ Μοσχάτου αλλά και πολύ περισσότερο όλους τους νέους και του Μοσχάτου και του Ταύρου να συμμετέχουν στο διάλογο.

Απευθυνόμενος στα μέλη του ΔΣ σας ζητώ δημόσια να καταθέσουμε από κοινού τις προτάσεις μας, πιστεύοντας ότι από τα λάθη μας έχουμε γίνει σοφότεροι. Γνωρίζω τις θέσεις και τις απόψεις όλων σας και πιστεύω ότι καμία δεν περισσεύει. Να δείξουμε ότι αυτά που ενώνουν τους νέους, είναι περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν. Η κατάθεση των προτάσεων μας πρέπει να αποτελέσει την παρακαταθήκη μας για τις επόμενες γενιές της πόλης και την κληρονομιά του επόμενου ΤΟΣΥΝ, όποτε αυτό προκύψει.

Με εκτίμηση,

Γιώργος-Μαρίνος Παπανικολάου

Αν. Πρόεδρος ΤΟΣΥΝ Μοσχάτου

Διαγωνισμός Επιχειρηματικότητας & Καινοτομίας Crazy Business Ideas

Το IST College ("Διοργανώτρια Εταιρία"), στο πλαίσιο της συνεχούς προσπάθειάς της για ενεργό προώθηση της σύνδεσης εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, διοργανώνει Διαγωνισμό επιχειρηματικότητας και καινοτομίας με γενικό τίτλο «CRAZY BUSINESS IDEAS» ("Διαγωνισμός"), με στόχο να δώσει την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους να αναδείξουν τις ιδέες τους για ένα νέο προϊόν ή επιχείρηση, αλλά και να να τις μετουσιώσουν σε επιχειρηματική πράξη. O Διαγωνισμός τελεί υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς και του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών.

Βραβεία διαγωνισμού

1o Βραβείο

Ο πρώτος νικητής θα λάβει ποσό 10.000€ ως αρχικό κεφάλαιο επιχείρησης που θα βασίζεται στην ιδέα του!

2o & 3ο Βραβείο

Το 2ο και 3ο βραβείο είναι πλήρης υποτροφία για προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα αντίστοιχα στο IST College!

Workshop από τη Microsoft και το ΟΠΑ για ανάπτυξη εφαρμογών Windows8 και Windows Phone

Η κοινότητα φοιτητών StudentGuru AUEB σε συνεργασία με τη Microsoft Hellas διοργανώνουν ένα διήμερο workshop, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στο ΟΠΑ! 
Σε αυτό, θα μιλήσουν για το πως γίνεται να δημιουργήσουμε εφαρμογές για Windows 8, καθώς και για Windows Phone, με τη γλώσσα C#. 
Παράλληλα, θα πραγματοποιηθεί και σεμινάριο για το πως γίνεται να δημιουργήσει κάποιος τη δική του επιχείρηση με βάση κάποια εφαρμογή, καθώς και marketing για τις εφαρμογές του.
Το workshop θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 20 και την Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013 και ώρα 11.00 - 17.00 στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Πατησίων 76) στα CS labs I και ΙΙ.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής εδώ: http://w8aueb.eventbrite.com/#
 

Online ένσημα ΙΚΑ

Online τα ένσημα τους μπορούν να δουν οι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ, μέσω του συστήματος ermis (http://www.ermis.gov.gr/portal/page/portal/ermis/FullStory?sid=10098154), αλλά θα μπορούν και να τυπώσουν το απόσπασμα ατομικού λογαριασμού ΙΚΑ για τα έτη 2002 έως και σήμερα.

Για την ηλεκτρονική υπηρεσία online ένσημα, είναι υποχρεωτική η εγγραφή στο σύστημα (http://www.ermis.gov.gr/portal/page/portal/ermis/User/registration), ώστε να δημιουργηθεί το προφίλ του χρήστη της υπηρεσίας.

Στη συνέχεια, απαιτείται επίσκεψη σε οποιοδήποτε ΚΕΠ, ώστε να πιστοποιηθεί η εγγραφή, προσκομίζοντας τα κάτωθι δικαιολογητικά:

• Νέα Άδεια Οδήγησης ή Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας ή Διαβατήριο

• Το όνομα χρήστη (username) που εισάγατε στο ermis

• Το βιβλιάριο υγείας σας ή ένα απόσπασμα ατομικού λογαριασμού ασφάλισης

Η διαδικασία αυτή γίνεται μόνο μία φορά και σας επιτρέπει πρόσβαση στην καρτέλα των ενσήμων σας ανά πάσα στιγμή και για κάθε χρήση.

Οδηγίες για τη χρήση της ανωτέρω ηλεκτρονικής υπηρεσίας, μπορείτε να δείτε στον σύνδεσμο http://www.ika.gr/gr/infopages/asfaccount/eala_manual02.pdf

ΜΒΑ: Ένοχα Πτυχία

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο-κριτική στα MBA από το πολύ γνωστό οικονομολόγο Γιάννη Βαρουφάκη. 

Κούφια πτυχία, υπεύθυνα για πολλά κακά που συμβαίνουν 

Κάθε χρόνο, εκατό χιλιάδες νέοι άνθρωποι στις ΗΠΑ και άλλοι τόσοι στον υπόλοιπο κόσμο αποφοιτούν με τον μεταπτυχιακό τίτλο του ΜΒΑ. Παράλληλα, οι εργοδότες «ψηφίζουν» υπέρ των ΜΒΑ, δίνοντας προτεραιότητα στους κατόχους του. Έτσι, επιβεβαιώνεται η προσδοκία των νέων ανθρώπων ότι ένα ΜΒΑ αποτελεί σοβαρή και αποδοτική επένδυση που εξασφαλίζει αποδοχές άνω του μέσου όρου. Κάποτε ΜΒΑ πρόσφεραν πολύ λίγα ιδρύματα. Σήμερα δεν υπάρχει πανεπιστήμιο που είτε να μην προσφέρει ΜΒΑ είτε να μην έχει βάλει στα σκαριά ένα τέτοιο πρόγραμμα. Μπορεί όλοι αυτοί οι οξυδερκείς άνθρωποι να σφάλλουν; Στη στήλη της περασμένης εβδομάδας, βασιζόμενος στο θεωρητικό υπόδειγμα του Michael Spence, επιχειρηματολόγησα για το ότι ένα πτυχίο μπορεί κάλλιστα να αναδειχθεί στο κυρίαρχο μέσο διαμεσολάβησης στην αγορά στελεχών επιχειρήσεων και ας είναι μισανθρωπικό και εκπαιδευτικά άθλιο. Δεν έδειξα ότι κάτι τέτοιο ισχύει με τα ΜΒΑ. Σήμερα επανέρχομαι για να επιχειρηματολογήσω για το ότι (α) το διδακτικό περιεχόμενο των ΜΒΑ είναι «κούφιο» και (β) η κουλτούρα των ΜΒΑ ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για το μέγεθος και την τροπή της παγκόσμιας κρίσης.   ΜΒΑ υπάρχουν δύο ειδών: τα ακριβά ΜΒΑ που προσφέρουν κραταιά ιδρύματα, π.χ. το Harvard Business School, και τα ΜΒΑ-αρπαχτές που προσφέρουν τα υπόλοιπα ιδρύματα, με σκοπό να εκμεταλλευτούν την αγωνία των νέων για δουλειά, πουλώντας τους τον τίτλο του ΜΒΑ άνευ του λογότυπου πανεπιστημίου ολκής, που όντως θα τους εξασφάλιζε μια καλή θέση εργασίας. Με τα ΜΒΑ-αρπαχτές (που διδάσκονται από ανθρώπους οι οποίοι δεν θα έβρισκαν ποτέ οι ίδιοι καλή δουλειά σε μια μεγάλη πολυεθνική) δεν θα ασχοληθώ, καθώς όλοι καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για απάτη. Αντίθετα, τα βέλη μου τα «φυλάω» για τα σοβαρά ΜΒΑ.
Ο Russell Ackoff ήταν από τους πρωτοπόρους στη διδασκαλία του μάνατζμεντ στις ΗΠΑ, όπου δίδασκε για χρόνια στο φημισμένο Wharton Business School. Όταν ρωτήθηκε ποια είναι τα οφέλη για τους νέους ανθρώπους από την παρακολούθηση ενός ΜΒΑ, απάντησε: «Τους μαθαίνουμε τρία πράγματα: πρώτον, πώς να μιλούν με αυτοπεποίθηση για πράγματα που δεν καταλαβαίνουν. Δεύτερον, τους προσφέρουμε «αρχές» οι οποίες τους βοηθούν να μην κάμπτονται όταν η πραγματικότητα συγκρούεται με τις απόψεις τους. Τρίτον, τους δίνουμε ένα πτυχίο το οποίο τους ανοίγει την πόρτα σε μια εταιρεία στην οποία μπορεί να μάθουν κάτι περί μάνατζμεντ». Η απάντηση του Ackoff είναι ειρωνική και όλο χιούμορ. Όμως πηγαίνει στην καρδιά του προβλήματος, το οποίο δεν έχει σχέση με την ποιότητα των φοιτητών και αποφοίτων προγραμμάτων ΜΒΑ (άτομα που, αναμφίβολα, είναι στην πλειονότητά τους τετραπέρατα) αλλά με κάτι άλλο, πολύ πιο σημαντικό: με τον τρόπο που επιλέγει η κοινωνία να μορφώσει τη μελλοντική ηγεσία της. Οι προπαγανδιστές των ΜΒΑ (τα πανεπιστήμια που τα βλέπουν ως τη χήνα που γεννά τα χρυσά αυγά, οι πτυχιούχοι που έχουν έννομο συμφέρον να προστατεύσουν την αξία της «επένδυσής» τους κ.λπ.) αναφέρονται στη σημασία της διδασκαλίας της επιστήμης του μάνατζμεντ, στην ποιότητα των τεχνικών που διδάσκονται, στις κοινωνικές συμβάσεις που οι σπουδές αυτές εμφυσούν στους νέους μάνατζερ. Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική. Όπως επισήμανε ο Henry Mintzberg, καθηγητής Σπουδών Μάνατζμεντ στο Πανεπιστήμιο του McGill, είναι αδύνατον να δημιουργήσεις μάνατζερ στο αμφιθέατρο όσα «επιχειρηματικά παίγνια» και να τους βάλεις να παίξουν, πόσο μάλιστα ηγέτες. Απλώς δεν γίνεται. «Το μάνατζμεντ δεν είναι επιστήμη», συνεχίζει ο Mintzberg, «είναι μια πρακτική τέχνη την οποία διδάσκεσαι πάνω στη δουλειά. Το να ισχυρίζεσαι ότι εκπαιδεύεις άτομα που δεν είναι μάνατζερ πώς να γίνουν μάνατζερ αποτελεί, πολύ απλά, μια τεράστια απάτη. Τους εμφυσάς την ύβρη του "δεν έχω διευθύνει τίποτα, αλλά μπορώ να τα διευθύνω όλα"». Ο Phillip D. Broughton δούλευε ως ανταποκριτής της βρετανικής «Daily Telegraph» στο Παρίσι. Κάποια στιγμή πήρε δύο χρόνια άδεια για να κάνει το ΜΒΑ του στο Harvard Business School. Η εμπειρία τον συγκλόνισε τόσο που αποφάσισε να γράψει βιβλίο γι' αυτήν. Παραθέτω απόσπασμα: «Στο καλωσόρισμα, δευτεροετής φοιτητής μας έβγαλε λόγο, ξεκινώντας με μια κραυγή: "ΚΕΡΔΙΣΑΤΕΕΕΕ!... Είστε πλέον μέρος της ελίτ και πρέπει να συνηθίσετε σε αυτό!". Πάλεψα άγρια με αυτή την ιδέα. Μου φάνταζε τόσο αυθάδης από τη μεριά της Σχολής και τόσο υποτιμητική για εμάς τους νεοφερμένους. Ήταν σαν να μην είχε σημασία τι είχαμε πετύχει στο παρελθόν ή τι αποφάσεις θα παίρναμε στο μέλλον. Μας έλεγαν πως απλώς και μόνο το ότι μπήκαμε στο Harvard Business School αρκούσε για να γίνουμε μέλη μιας υπερ-τάξης». Αυτή η νοοτροπία, σύμφωνα με τον Mintzberg, δεν είναι καθόλου άσχετη με την κρίση που ξέσπασε το 2008. Σχολές όπως τα Business Schools των Ηarvard, Wharton, Stanford και MIT φέρουν τεράστια ευθύνη για τη δημιουργία και αναπαραγωγή μιας επιχειρηματικής «ηθικής» που στήριξε και μεγέθυνε τις τοξικές συμπεριφορές, οι οποίες οδήγησαν στην καταστροφή του 2008, τον ζοφερό αντίκτυπο της οποίας ο πλανήτης βιώνει ως και σήμερα. Για τον Mintzberg το πρόβλημα ξεκινά από τον διαχωρισμό μεταξύ εκείνων που γνωρίζουν πραγματικά μια επιχείρηση από εκείνους που έρχονται, ουρανοκατέβατοι, στολισμένοι με το παράσημο ενός ΜΒΑ από το Harvard, για να τη διοικήσουν.   Παλαιότερα, σε μια επιχείρηση όπως η General Motors, για να φτάσει κάποιος να γίνει διευθύνων σύμβουλος ή πρόεδρος, έπρεπε να ανέλθει μέσα από την εταιρεία, να ξεκινήσει εργαζόμενος κοντά στον ιμάντα παραγωγής, να περάσει κάποια χρόνια από τις λογιστικές και διοικητικές υπηρεσίες, το μάρκετινγκ και, μετά από είκοσι χρόνια, αν αποδεικνυόταν καλός στη δουλειά και αφού είχε γνωρίσει στο πετσί του την εταιρεία, να φτάσει σε υψηλή διευθυντική θέση. Η κουλτούρα του ΜΒΑ ανέτρεψε πλήρως αυτήν τη διαδικασία. Ξάφνου, προσλαμβάνονταν νέοι πτυχιούχοι με ΜΒΑ, με μηδενική γνώση της επιχείρησης αλλά άπειρη αυτοπεποίθηση και κάποια «εργαλεία» μεγιστοποίησης της «αξίας» της επιχείρησης υπέρ των βραχυπρόθεσμων συμφερόντων των μετόχων της. Κάπως έτσι εταιρείες όπως η General Motors πτώχευσαν το 2008. Οι νέοι μάνατζερ με τα φανταχτερά ΜΒΑ και την έλλειψη γνώσης κι εκτίμησης γι' αυτό που πραγματικά ήταν οι επιχειρήσεις που τους προσέλαβαν τις έστρεψαν στα χρηματοοικονομικά προϊόντα (μετατρέποντας την General Motors σε αποθήκη τοξικών παραγώγων) και μετέφεραν ακόμα και το design (π.χ. η Boeing) των βασικών τους προϊόντων σε ξένες εταιρείες, υποβαθμίζοντας τους δικούς τους σχεδιαστές. Όσο για τον χρηματοπιστωτικό κλάδο, τα εγκλήματα των μάνατζερ με πτυχίο ΜΒΑ στην Enron, στη Lehman's κ.λπ. είναι πλέον καλά καταγεγραμμένα. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτού του είδους την κριτική την ασκούν στην πιο δριμεία μορφή της insiders, π.χ. ο Rakesh Khurana, καθηγητής του... Harvard Business School: «Τους διδάσκαμε ένα μοντέλο ανθρώπινης συμπεριφοράς υπεραπλουστευτικό και εσφαλμένο. Και το χειρότερο: γρήγορα άρχισαν να συμπεριφέρονται σύμφωνα με αυτό! Να θεωρούν αυτονόητους εξωφρενικούς μισθούς και μπόνους. Να απαιτούν από τις εταιρείες να τους "λαδώνουν" με απίστευτα πακέτα μετοχών μόνο και μόνο για να... κάνουν τη δουλειά τους. Σε κανένα άλλο επάγγελμα δεν έχει παρατηρηθεί κάτι ανάλογο. Ευθυνόμαστε σε μεγάλο βαθμό, εμείς οι καθηγητές τους, για ό,τι συνέβη μετά».     Σύντομη βιβλιογραφία Philip D. Broughton (2008), What they teach you at Harvard Business School: My two years inside the cauldron of capitalism, Λονδίνο, Penguin/Sumantra Ghoshal (2003), «Business Schools share the blame for Enron», «Financial Times», 17 Ιουλίου 2003/Rakesh Khurana (2007), From higher aims to hired hands: The social transformation of American business schools and the unfulfilled promise of management as a profession, Princeton University Press/Henry Mintzberg (2004), Managers not MBAs: A hard look at the soft practice of managing and management development, San Francisco, Berrett-Koehler 

Πηγή: www.lifo.gr

Ενιαίο ψηφοδέλτιο στις δημοτικές εκλογές

Την πρόθεση του γνωστοποίησε ο υπουργός εσωτερικών Ευριπίδης Στυλιανίδης για αλλαγές στο τρόπο εκλογής στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Οι διαφορές κατά κύριο λόγο εντοπίζονται στη κατάργηση των πολλών ψηφοδελτίων για την ανάδειξη δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων και την αντικατάστασή τους με μια κοινή λίστα από ατομικές υποψηφιότητες. Από την άλλη οι υποψήφιοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες θα εκλέγονται από διαφορετικό ψηφοδέλτιο. Σε άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στο ΜοσχάτοΤαύρος.gr εξηγώ για ποιους λόγους στηρίζω τη πρόταση αυτή. Ενώ πολλοί ήταν και εκείνοι που εξέφρασαν την υποστήριξή τους στη πρόταση αυτή μέσω Facebook, ανάμεσά τους ο πρ. πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Μοσχάτου κ. Σιώκας Απόστολος.

Το άρθρο από το ΜοσχάτοΤαύρος.gr θα το βρείτε εδώ:

Είμαστε έτοιμοι για ενιαίο ψηφοδέλτιο για δημοτικούς συμβούλους;