Βίντεο για τις πλημμύρες στο Μοσχάτο

24 χρόνια της ίδιας πολιτικής υποβάθμισαν συστηματικά τη ζωή μας.
Μια ξαφνική μπόρα αρκεί να μετατρέψει τους δρόμους μας σε ποτάμια. 
Προτείνουμε τη άμεση κατασκευή αντιπλημμυρικών έργων σε όλο το Μοσχάτο.
Στις 7 Νοεμβρίου απαντάμε στο δίλημμα:
"Μια από τα ίδια, ή Αλλαγή;"

5.500 άνεργοι στη περιοχή μας!

Στα όρια του δήμου μας ζουν 5.500 άνεργοι, την ίδια στιγμή που στη περιοχή δραστηριοποιούνται πάνω από 10.000 επιχειρήσεις. Το μέγεθος του αριθμού των ανέργων είναι αρκετά μεγάλο αν σκεφτούμε, ότι στα όρια του νέου μας δήμου κατοικούν σχεδόν 40.000 άνθρωποι. Η ανεργία εδώ, όπως και σε όλη την Ελλάδα πλήττει περισσότερο τους νέους και τις γυναίκες, ενώ η υποαπασχόληση και η μαύρη εργασία κυριαρχούν στην αγορά εργασίας. Δυστυχώς οι επιλογές των ανέργων είναι ελάχιστες με την τοπική υπηρεσία του ΟΑΕΔ να δείχνει ανήμπορη να καλύψει τις ανάγκες των ανέργων της περιοχής. 
Στη πραγματικότητα αυτή είναι απαραίτητη η άμεση λήψη μέτρων και δράσεων, που θα ενισχύσουν τόσο την επιχειρησιακή λειτουργία του τοπικού ΟΑΕΔ. Επιπλέον κρίνεται απαραίτητη η θέσπιση συγκεκριμένων κινήτρων για την ενίσχυση της απασχόλησης και της επιχειρηματικότητας. 
Στη κατεύθυνση αυτή κινείται η εξαγγελία των Ενωμένων Πολιτών για σταθερά ή και μειωμένα δημοτικά τέλη στις επιχειρήσεις, που έχουν έδρα στο Μοσχάτο-Ταύρο και απασχολούν ανέργους από την περιοχή.

Το φυλλάδιο μου για τις εκλογές

Σας παρουσιάζω το φυλλάδιο μου ως υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Μοσχάτου-Ταύρου για τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου.

Περιμένω σχόλια και παρατηρήσεις.

Φυλλάδιο-Εκλογές 2010

View more presentations from George Papanikolaou.

4youth Festival (4ο Φεστιβάλ ΟΝΝΕΔ): Μια άποψη

Σήμερα ολοκληρώθηκε το 4ο Φεστιβάλ της ΟΝΝΕΔ με τίτλο 4youth Festival. Το 4youth έκανε 4 στάσεις σε όλη την Ελλάδα. Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και τελευταία αυτή της Αθήνας, όπου κορυφώθηκε με την ομιλία του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμμαρά και τη μεγάλη συναυλία των Stavento. Σίγουρα αυτοί που ακολούθησαν το 4youth και στους τέσσερις σταθμούς του μπορούν να εκφράσουν καλύτερη άποψη από μένα, αλλά παρά τη σύντομη παρουσία μου σήμερα στην Αθήνα, πιστεύω ότι μπόρεσα να σχηματίσω μια πολύ καλή εικόνα και να αξιολογήσω σωστά. Στο Φεστιβάλ έπνεε πραγματικά άνεμος ανανέωσης. Αυτό το πέτυχαν οι διοργανωτές με τη χρήση πρωτότυπων δράσεων, που θα μπορούσαν να τραβήξουν το ενδιαφέρον των νέων, ακόμα και αυτών που δεν ανήκουν παραδοσιακά στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και με τις μουσικές επιλογές του Φεστιβάλ με Ρόκο, Μαχαιρίτσα και Stavento. Ήταν γενικά ένα Φεστιβάλ ανοιχτό, που δείχνει ότι πραγματικά ο πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, ο Ανδρέας ο Παπαμιμίκος κινείται σε σωστή κατεύθυνση κάνοντας την ΟΝΝΕΔ πιο ανοιχτή για να μπορέσει να ανακτήσει ξανά την πάλαι ποτέ μαζικότητα της. Προσωπικά είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από την οργάνωση και τις δράσεις, που αναπτύχθηκαν και περιμένω με ανυπομονησία στο επόμενο Φεστιβάλ να έχει αποφέρει καρπούς αυτή η προσπάθεια του ανοίγματος στη κοινωνία και στους νέους.

Η ΟΝΝΕΔ δίπλα στους νέους!



Συνέντευξη στο Onned Radio



Μια από τις πρωτότυπες δράσεις, που αναπτύχθηκαν σήμερα στα πλαίσια της εκστρατείας της ΟΝΝΕΔ να στηρίξει νέα πρόσωπα στις αυτοδιοικητικές εκλογές ήταν η δυνατότητα, που δόθηκε σε όλους εμάς τους υποψηφίους να παρουσιάσουμε την υποψηφιότητά μας αλλά και τις θέσεις μας για τις εκλογές, μέσω του διαδικτυακού Οnned Radio, σε ανοιχτό χώρο εντός του Φεστιβάλ. Είναι πράγματι πολύ σημαντικό να δίνεις μέσα προβολής σε νέους ανθρώπους, που ούτε την οικονομική δυνατότητα έχουν, που έχουν άλλοι υποψήφιοι μεγαλύτερης ηλικίας, ούτε τις ίδιες προσβάσεις.

Ο Ταύρος έχει ανάγκη για περισσότερο φως!

Το Σάββατο (11/9) το απόγευμα βρέθηκα στη περιοχή του Εσταυρωμένου στο Ταύρο μαζί με τον υποψήφιο Δήμαρχο Βασίλη Σπανάκη και κλιμάκιο των Ενωμένων Πολιτών. Η εικόνα, που αντίκρισα σε καμία περίπτωση δεν θύμιζε την εικόνα μιας σύγχρονης γειτονιάς της Αθήνας. Η εγκατάλειψη και η παρακμή κυριαρχούσαν παντού. Οι κάτοικοι της περιοχής ξεχείλιζαν από απογοήτευση και οργή αφού τους έχουν ξεχάσει όλοι, όπως οι ίδιοι λένε. 
Τα προβλήματα της περιοχής είναι πολλά και σύνθετα. Προβλήματα περιβαλλοντικά, προβλήματα στις υποδομές, προβλήματα κοινωνικά συνθέτουν μια εικόνα μιας περιοχής, που πρέπει να χτιστεί από την αρχή. Αυτό όμως που έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν η έλλειψη φωτισμού στους δρόμους! Με τη δύση του ηλίου, όλη η περιοχή κυριολεκτικά βυθίζεται στο σκοτάδι! Ο δημόσιος φωτισμός δεν επαρκεί για να καλύψει τη βασική ανάγκη για φωτεινούς δρόμους και αίσθημα ασφάλειας! Η εικόνα της περιοχής το βράδυ θυμίζει επαρχιακή κωμόπολη και να σκεφτεί κανείς, ότι βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο της πρωτεύουσας. Σίγουρα η επόμενη δημοτική αρχή έχει πολύ δουλειά να κάνει στη περιοχή αυτή.
Στις 8 Νοεμβρίου πρέπει να ανατείλει μια νέα μέρα για όλο το δήμο. Πρέπει να ανατείλει η αισιοδοξία και η ελπίδα σε όλες της γειτονιές του Μοσχάτου και του Ταύρου και πολύ περισσότερο σε αυτές, που το έχουν περισσότερο ανάγκη, όπως η περιοχή του Εσταυρωμένου. Πρέπει οι γειτονιές μας και οι άνθρωποι να γεμίσουν ξανά φως, και ειδικά εκεί στο Ταύρο χρειάζονται περισσότεροι φως!

Να γίνει ο Δήμος Μοσχάτου-Ταύρου πρωτοπόρος στη Πράσινη Ανάπτυξη

Μοσχάτο και Ταύρος είναι δυο περιοχές με σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα. Η Παραλία, τα ποτάμια Ιλισός και Κηφισός, ο Ελαιώνας, η περιοχή των Σφαγείων και το Πάρκο Στρατού είναι ακόμα ανοιχτά μέτωπα για την προστασία του περιβάλλοντος. Η νέα δημοτική αρχή, που θα προκύψει από τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου, οφείλει να επικεντρώσει τη προσοχή της στην επίλυση των προβλημάτων, που προκύπτουν από τη σημερινή κατάσταση των περιοχών αυτών. Η δημιουργία ελεύθερων χώρων και χώρων πρασίνου-απαραίτητων πνευμόνων για τη περιοχή μας και όχι μόνο, θα πρέπει να είναι στρατηγική επιλογή τουλάχιστον για την επόμενη τετραετία. Άλλωστε όπως η εμπειρία μας έχει δείξει οι αγώνες για το περιβάλλον είναι πάντα μακρόχρονοι. Στη στρατηγική αυτή συμμέτοχοι πρέπει να είναι όλοι, Δεξιοί και Αριστεροί, Νέοι και Μεγαλύτεροι, Γυναίκες και Άντρες, αφού στη τελική όλοι μας μοιραζόμαστε τις ίδιες γειτονιές! Αποκλεισμοί δεν χωρούν, αυτό μας δίδαξαν τα κινήματα των πολιτών σε όλη την Αττική! Όπου οι πολίτες συμμάχησαν, άσχετα από την πολιτική τους ταυτότητα, πέτυχαν!
Επιπλέον θέλω να προσθέσω ότι στη Πράσινη Στρατηγική του ο Δήμος, εκτός από τις μεγάλες παρεμβάσεις, οφείλει να δώσει έμφαση και στη βελτίωση της καθημερινότητας των κατοίκων της περιοχής. Η βελτίωση της καθημερινότητας μπορεί να επιτευχθεί μέσα από μια σειρά δράσεων πράσινου χαρακτήρα. Δράσεις που θα έχουν να κάνουν με τη δημιουργία πράσινων υποδομών σε όλη τη πόλη και θα κάνουν το νέο δήμο να γίνει πρωτοπόρος στη Πράσινη Ανάπτυξη. Παρεμβάσεις, όπως η ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων, η δημιουργία πράσινων ταρατσών, η εγκατάσταση ηλιακών κ.α. μπορούν να υποστηριχθούν συμβουλευτικά από το Δήμο, με τη δημιουργία ενός γραφείου ενημέρωσης και συμβουλευτικής για πράσινες επενδύσεις. Στο γραφείο αυτό θα μπορούν να απευθύνονται οι κάτοικοι, που ενδιαφέρονται να προχωρήσουν σε μια πράσινη επένδυση. Στις κύριες δραστηριότητες του εκτός από την ενημέρωση για λύσεις, προγράμματα και χρηματοδοτήσεις θα είναι και η συμβουλευτική στη σύνταξη μελετών μειώνοντας το κόστος μιας επένδυσης για κάποιον, που σε άλλη περίπτωση θα αναγκαζόταν να καταφύγει σε κάποιο γραφείο συμβούλων.
Τέλος απαιτείται ριζικός ανασχεδιασμός της ανακύκλωσης στη πόλη μας με τη προσθήκη νέων δράσεων, όπως την ανακύκλωση ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών και άλλων υλικών.

Με λευκή κόλα!

Η ανακοίνωση των βάσεων έκρυβε μια μεγάλη έκπληξη! Υπήρξαν εκατοντάδες επιτυχόντες με βαθμό εισαγωγής κάτω από 1! Πολλοί δηλαδή παρέδωσαν λευκή κόλλα και πέτυχαν την εισαγωγή τους σε κάποιο ΤΕΙ της περιφέρειας! Η αξιοσημείωτη αυτή εξέλιξη χαιρετήθηκε μάλιστα με υπερηφάνεια από την ίδια την υπουργό Παιδείας ως μια πολύ θετική εξέλιξη για την ελληνική εκπαίδευση αφού «δημιουργεί συνθήκες ελεύθερης πρόσβασης στη τριτοβάθμια εκπαίδευση μόνο με το απολυτήριο» όπως η ίδια δήλωσε χαρακτηριστικά. Συνεχίζοντας την «αισιόδοξη» ρητορική της ισχυρίστηκε ότι λίγο ή πολύ, με την εισαγωγή φοιτητών με βαθμό κάτω από τη βάση ή και κάτω από τη μονάδα, πετύχαμε να κρατήσουμε στην Ελλάδα όλους αυτούς τους μαθητές για να μην φύγουν και φοιτήσουν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού! Ειλικρινά θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μας παρουσιάσει η υπουργός ένα ευρωπαϊκό ή αμερικανικό πανεπιστήμιο, που θα δεχόταν φοιτητή από την Ελλάδα με βαθμολογία κάτω από τη μονάδα!

Οι εξελίξεις φαίνεται ότι δικαιώνουν απόλυτα όσους υπερασπίζονται τη βάση του 10 ως ένα ελάχιστο μέτρο θωράκισης της πολύπαθης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση όμως στην Ελλάδα χρησιμοποιείται από τους πολιτικούς κυρίως ως εργαλείο δημοσίων σχέσεων! Το «δικαίωμα πρόσβασης στο πανεπιστήμιο για όλους» αντικαταστάθηκε από το «κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα»! Σε δύσκολες μάλιστα περιόδους σαν αυτή που διανύουμε, η ευκολότερη πρόσβαση στα ΑΕΙ και ΤΕΙ χρησιμοποιείται ως ένα γιγαντιαίο ρουσφέτι, αλλά και ως ένα τέχνασμα για να αλλοιωθούν τα νούμερα των ανέργων στις στατιστικές, όπως γίνεται και με τη στρατιωτική θητεία, η οποία φημολογείται ότι από τις επόμενες σειρές θα αυξηθεί!

Η ασύδοτη εισαγωγή φοιτητών, που δεν καλύπτουν βασικές προϋποθέσεις, έχει ως αποτέλεσμα να διαιωνίζει το φαινόμενο των αιώνιων φοιτητών, να δημιουργεί στρατιές ανέργων, να αποπροσανατολίζει τους νέους, και στερεί τη χώρα από νέους επαγγελματίες.

Η λύση για πολλά από αυτά τα προβλήματα είναι η πλήρης αποδέσμευση της διαδικασίας της εισαγωγής στη τριτοβάθμια εκπαίδευση από τις πανελλήνιες εξετάσεις και η ανάληψη της ευθύνης αυτής από τα ίδια τα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Και επιτέλους ας δοθεί βάρος και στη τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση, αφού σήμερα για παράδειγμα χρειαζόμαστε περισσότερους τεχνικούς ανανεώσιμων πηγών ενέργειας παρά δικηγόρους!

Άρθρο στο neolaia.gr

Στις 22 Αυγούστου το Neolaia.gr φιλοξένησε το άρθρο μου Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εμείς, ποιοι; που είχε δημοσιευτεί πρώτη φορά εδώ την 1η Αυγούστου, με τίτλο Απαραίτητη η συμμετοχή των νέων στις εκλογές του Νοεμβρίου.

12 Αυγούστου: Παγκόσμια Ημέρα Νέων

Παγκόσμια Ημέρα Νέων σήμερα (12/8) και έναρξη του Παγκόσμιου Έτους Νεολαίας, που κήρυξε ο ΟΗΕ.
Από σήμερα μέχρι τέτοια ημέρα του χρόνου σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις, ομιλίες και δράσεις που θα αφορούν τους νέους και τις νέες του ολόκληρου πλανήτη.

.............

Το βίντεο της επίσημης καμπάνιας του ΟΗΕ για το Παγκόσμιο Έτος Νεολάιας:

Citizen Relationship Management

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για το Citizen Relationship Management από το Stakon's Blog.

Ηλεκτρονική διακυβέρνηση με κέντρο το πολίτη: http://stakon.wordpress.com/2010/01/09/citizen-relationship-management/  

Ελεύθεροι χώροι σε κρίση

Οι ελεύθεροι χώροι είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της ποιότητας ζωής σε μια πόλη και η κατάσταση στην οποία διατηρούνται η πιο σημαντική παράμετρος, που ορίζει το βαθμό ποιότητας των χώρων αυτών. 

Στο Μοσχάτο ευτυχώς, διαθέτουμε ακόμα αρκετούς ελεύθερους χώρους αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων η εγκατάλειψη είναι αυτή, που δημιουργεί εικόνες, όπως οι παρακάτω παράλληλα των γραμμών του ΗΣΑΠ.   

Οι φυσικές φθορές χρειάζεται να επιδιορθώνονται άμεσα έτσι ώστε να μην αποτελούν άλλοθι για πιθανούς βανδαλισμούς. Άλλωστε ποιος πρόκειται να σεβαστεί ένα ήδη κατεστραμμένο χώρο;

Οι φθορές όταν δεν επιδιορθώνονται οδηγούν και στην απομάκρυνση των κατοίκων ή των περαστικών από τους ελεύθερους χώρους, προσφέροντας έδαφος σε περιθωριακά στοιχεία αυξάνοντας έτσι την εγκληματικότητα και την ανασφάλεια. 

Οι λύσεις λοιπόν δεν είναι ούτε τείχη ούτε κάγκελα! 

Είναι να επιστρέψουν οι κάτοικοι στα πάρκα και στις πλατείες. Εκτός από τη διασκέδαση, η συνάντηση σε ανοιχτούς χώρους έχει και ευεργετικά αποτελέσματα για τη κοινωνικοποίηση των κατοίκων μιας πόλης αφού δεν κλειδώνονται στο μικρόκοσμο του διαμερίσματος τους!

Στόχος όλων μας πρέπει να είναι να ξανακάνουμε τις πόλεις μας ανθρώπινες, φιλικές σε παιδιά, νέους και μεγαλύτερους.
Με πολλούς ανοιχτούς ελεύθερους χώρους που θα ξεχωρίζουν για τη ποιότητα και την αισθητική τους.

Αξίζουμε περισσότερα!

Δήμος επιχειρηματίας ή Δήμος κερδοφόρος;

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω έρθει σε αντιπαράθεση με φίλους για το θέμα της επιχειρηματικής δραστηριότητας του κράτους, είτε πρόκειται για την πολιτεία είτε για τη τοπική αυτοδιοίκηση. Πιστεύω ότι το κράτος δεν μπορεί να λειτουργεί σαν επιχειρηματίας, αφού δημιουργούνται πελατειακές σχέσεις, ρουσφέτια, κακοδιαχείριση, σπατάλη κτλ.
Πέρα λοιπόν από τα ιδεολογικά επιχειρήματα προσπαθώ να υποστηρίξω τη θέση μου και με λογικά επιχειρήματα.
Ένα λογικό επιχείρημα που χρησιμοποίησα σε κάποιες συζητήσεις ήταν η περίπτωση του δημοτικού αναψυκτηρίου στη πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου απέναντι από το Δημαρχείο του Μοσχάτου. Ο συγκεκριμένος χώρος λειτούργησε για αρκετό καιρό από τη δημοτική επιχείρηση του Δήμου Μοσχάτου με αδιαφορία, δημιουργώντας σίγουρα μια ακόμα μαύρη τρύπα στο προϋπολογισμό του Δήμου μας. Προφανώς και χωρίς να θέλω να κατηγορήσω κανένα, η λειτουργία ενός καφέ δεν είναι εύκολη από ανθρώπους που δεν είναι σχετικοί με το αντικείμενο. Έτσι λοιπόν ως αποτέλεσμα της μειωμένης κίνησης ο Δήμος Μοσχάτου αναγκάστηκε να το κλείσει, στερώντας από το Δήμο πιθανά έσοδα και από τους επισκέπτες της πλατείας ένα όμορφο χώρο για καφέ.
Στη συνέχεια η εικόνα αυτή άλλαξε. Συγκεκριμένα εδώ και ένα χρόνο περίπου αφού και η τελευταία προσπάθεια του Δήμου απέτυχε, το αναψυκτήριο μετά από διαγωνισμό δόθηκε σε γνωστό επιχειρηματία στο χώρο της εστίασης.
Ποια είναι η εικόνα σήμερα; Το πολύ όμορφο καφέ, που έχει δημιουργηθεί, αναπτύσσεται συνεχώς και είναι κάθε μέρα γεμάτο από εκατοντάδες πελάτες, δείχνοντας ότι σίγουρα πρόκειται για μια πολύ κερδοφόρα επιχείρηση!
Ποια είναι τα οφέλη από αυτό; Μα φυσικά πολλά έσοδα! Ο Δήμος εξασφαλίζει ότι θα έχει ένα μόνιμο έσοδο από το ενοίκιο, θα εισπράττει τα δημοτικά τέλη (τραπεζοκαθίσματα κτλ) και πολλά περισσότερα έσοδα από το δημοτικό φόρο στα προϊόντα που προσφέρονται στο καφέ.
Τι άλλο όφελος έχει ο Δήμος; Δεν απασχολεί προσωπικό για τη λειτουργία του καφέ και δεν επιβαρύνεται από τη συντήρηση του χώρου.
Με δυο λόγια ποια κατάσταση του συγκεκριμένου καφέ είναι καλύτερη; Όταν ήταν άδειο υπό τη διεύθυνση της δημοτικής επιχείρησης, και συντηρούνταν από τους δημοτικούς φόρους μας; Ή, τώρα που εμείς δεν πληρώνουμε από τη τσέπη μας και επιπλέον εισπράττουμε;
Η απάντηση δική σας.

Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εμείς, ποιοι;

"Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εμείς, ποιοι;" Είναι ένα από τα συνθήματα που γράφτηκαν στους τοίχους του Παρισιού το Μάη του '68. Το σύνθημα αυτό είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ. Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από ανασφάλεια. Ανασφάλεια στην εργασία, στις σχέσεις, στο περιβάλλον. Η αίσθηση της ανασφάλειας αποτελεί εμπόδιο για την ανάπτυξη της κοινωνίας και της χώρας μας. Η γενειά που διαχειρίστηκε την εξουσία μέχρι τώρα είναι αλήθεια ότι δεν τα πήγε καλά. Είναι λοιπόν ανάγκη να αρχίσουν οι νέοι να συμμετέχουν και να χτίσουν το κόσμο τους. Η αρχή έγινε με τα Το.Συ.Ν., που μπορεί να μην είχαν τα θεαματικά αποτελέσματα, που περιμέναν όσοι ασχολήθηκαν, αλλά αποτέλεσαν μια αρχή. Οι νέοι επιστρέφουν στα κοινά με διαφορετικούς τρόπους. Οι πρακτικές των κομματικών νεολαιών τείνουν να εξαφανιστούν, ενώ ήδη παρουσιάζονται φωνές και μέσα στις κομματικές νεολαίες για αλλαγή και ανανέωση, ιδεών και πρακτικών.
Οι νέοι σήμερα, ανακυκλώνουν, blog-άρουν, κάνουν μεταπτυχιακές σπουδές, δίνουν σημασία στη ποιότητα ζωής, αγωνιούν για την εργασία.
Είναι λοιπόν αναγκαίο εμείς οι νέοι να διαμορφώσουμε τη κοινωνία, στην οποία θα ζήσουμε τα επόμενα χρόνια. Η πρώτη ευκαιρία έρχεται σύντομα, στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου που δεν πρέπει να μας βρουν απαθείς ή θεατές, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσουν και οι εκλογές των Το.Συ.Ν.
Είναι ανάγκη εμείς οι νέοι να συμμετέχουμε, να διαμορφώσουμε να επιρρεάσουμε τις εξελίξεις για το κόσμο που θέλουμε, που ονειρευόμαστε γιατί αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εμείς ποιοι;

Είμαστε έτοιμοι για το άλμα στο Μοσχάτο;

Η αλλαγή φοβίζει, γιατί συνήθως επιχειρείται να εφαρμοστεί από τα πάνω προς τα κάνω βρίσκοντας αντίσταση (resistance to change). Η αντίσταση είναι τα αντανακλαστικά του μέσου ανθρώπου. Ο μέσος άνθρωπος συνήθως δεν δέχεται, ότι αποτελεί μέρος της μάζας αλλά αρνείται να ξεχωρίσει, να βγει μπροστά, να διεκδικήσει να επηρεάσει τις εξελίξεις.

Ζητά το καλύτερο, το περισσότερο αλλά δεν κάνει το απαραίτητο βήμα προς την επιθυμία του.

Γιατί; Οι ερμηνείες είναι πολλές. Είναι απογοητευμένος, θυμωμένος, κουρασμένος, είναι οτιδήποτε θα τον κρατήσει στάσιμο. Δυστυχώς ο μέσος άνθρωπος συμβιβάζεται. Πόσοι από εμάς δεν έχουμε συμβιβαστεί έστω μια φορά στη ζωή μας; Καλύτερα να μην ψάξουμε την απάντηση.

-Θέλουμε να αλλάξουμε;
-ΝΑΙ!

Πως; Αφού είμαστε απογοητευμένοι, θυμωμένοι, κουρασμένοι, κτλ.

Δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, ας κάνουμε μικρά βήματα. Όλες οι μεγάλες αλλαγές ξεκινούν από μικρά βήματα.
«Αυτό είναι ένα μικρό βήμα για μένα, ένα τεράστιο όμως άλμα για την ανθρωπότητα» ήταν οι πρώτες λέξεις του Νιλ Άρμστρονγκ μόλις πάτησε στο σεληνιακό έδαφος.

Ας κάνουμε λοιπόν όλοι μας στο Μοσχάτο αυτό το μικρό βήμα, που θα αποτελέσει το τεράστιο άλμα.
Στις εκλογές του Νοεμβρίου μην χάσουμε την ευκαιρία!
Είναι το σωστό timing να γίνει το άλμα!

Το κύκνειο άσμα του troktiko.blogspot.com

Χωρίς λόγια.. Μια εικόνα χίλιες λέξεις.

Ο Θάνατος του Εμποράκου

Πριν λίγες ημέρες έκλεισε το Σούπερ-Μάρκετ της γειτονιάς μου, στο οποίο η οικογένεια μου υπήρξε πελάτης από τότε που μπορώ να θυμηθώ. Παρόλο που πριν λίγα χρόνια αγοράστηκε από μεγάλη αλυσίδα  για εμάς πάντα παρέμεινε ο αγαπημένος "Παπαγεωργίου", το σουπερμάρκετ της γειτονιάς μας και της καρδιάς μας. Το υποκατάστημα αυτό λοιπόν έκλεισε αφού η μαμά εταιρία αγόρασε ένα παλιό εργοστάσιο στη περιοχή, το οποίο στη συνέχεια αναμόρφωσε σε ένα σύγχρονο υπέρ-μάρκετ (νεολογισμός) επιφάνειας αρκετών χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων. 
Η διακοπή της λειτουργίας της μετεξέλιξης του "Παπαγεωργίου" με έφερε αντιμέτωπο με μια φοβερή δυσκολία. Έπρεπε να ψάξω νέο σουπερμάρκετ και να αλλάξω συνήθειες πραγματικά μιας ζωής. Για δυο-τρεις μέρες άντεξα χωρίς να ψωνίσω, σήμερα (Πέμπτη) άρχισα να αντιμετωπίζω το φάσμα της πείνας και της έλλειψης ειδών πρώτης ανάγκης, όπως χαρτοπετσέτες (πράγματι είναι πιο χρήσιμες και από το χαρτί υγείας!), έτσι λοιπόν αποφάσισα να αναζητήσω τη τύχη μου - Μα πόσο εξαρτημένοι είμαστε πια;!

Σκέφτηκα να επισκεφτώ το νέο μεγάλο υπέρ-μάρκετ, που μου στέρησε το αγαπημένο μου κατάστημα.
Δεν υπάρχουν λόγια να περιγραφεί... Δεν έχω νιώσει ποτέ μου μεγαλύτερη καταναλωτική ηδονή! Χάθηκα πραγματικά μέσα στους δυο απέραντους ορόφους του! Ζαλίστηκα από τις δεκάδες ετικέτες για κάθε προϊόν! Εντόπισα προϊόντα που αγνοούσα ακόμη και την ύπαρξή τους! Ένας νέος γενναίος κόσμος γεννήθηκε στο καταναλωτικό μου ορίζοντα.
Δεν ξέρω αν είναι κάποιο σύνδρομο που εμφανίζουν οι απόγονοι της generation X, αλλά ένιωσα δικαιωμένος για το κόπο μου να πάρω το αμάξι και να πάω μέχρι εκεί! Πραγματικά άξιζε το κόπο. Στο τέλος φεύγοντας με το καρότσι μου γεμάτο και αφού είχα ικανοποιήσει τα ένστικτά μου, σταμάτησα και σκέφτηκα:
"Πως θα ανταγωνιστεί αυτό το γίγαντα, όχι ένα μπακάλικο ούτε ένα μίνι μάρκετ αλλά ένα τυπικό σουπερμάρκετ της περιοχής;" Η απάντηση μάλλον δεν θα είναι ευχάριστη για το σουπερμάρκετ...
Πρέπει να στεναχωριόμαστε, πρέπει να νοσταλγούμε, πρέπει να χαιρόμαστε, πρέπει να.. να.. να.. Πραγματικά δεν ξέρω αν υπάρχει απάντηση, δεν ξέρω αν αυτό είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων την οποία πρέπει να αποδεχτούμε και στην οποία πρέπει να προσαρμοστούμε.
Αλλά δεν νομίζω ότι θα υπήρχε κάτι καλύτερο να περιγράψει όλη αυτή τη κατάσταση από το τίτλο του έργου του Άρθουρ Μίλερ, ο Θάνατος του Εμποράκου.

Flexicurity και ιστορίες καθημερινής εργασιακής τρέλας

Το περίφημο flexicurity (flexibility+security=ευελιξία+ασφάλεια) ήρθε να προσφέρει το ιδανικό κοινωνικό μοντέλο της Ενωμένης Ευρώπης. Της ιδανικής Ενωμένης Ευρώπης, της Ενωμένης Ευρώπης χωρίς σύνορα, με ίσες ευκαιρίες για όλους τους κατοίκους, μιας Ευρώπης χωρίς μεγάλες ανισότητες στα εισοδήματα, που θα πρόσφερε ταυτόχρονα ευελιξία στις επιχειρήσεις και ασφάλεια στους εργαζομένους.

Στο μοντέλο αυτό όλοι έπρεπε κάτι να δώσουν αλλά το σημαντικό ήταν ότι θα έπαιρναν μια ανταπόδοση: Οι επιχειρήσεις θα είχαν μεγαλύτερη ευελιξία, που θα ενίσχυε την ανταγωνιστικότητα τους και οι εργαζόμενοι θα αντιμετώπιζαν την απώλεια της εργασίας τους ως μια παροδική κατάσταση, πολλές φορές ως ένα μεταβατικό στάδιο για κάτι νέο -μπορεί και καλύτερο, αφού θα υπήρχαν όλες οι απαραίτητες συνθήκες που θα τους επέτρεπαν να μπουν ξανά γρήγορα στη παραγωγή.

Όλα αυτά βέβαια σε μια ιδανική Ενωμένη Ευρώπη, με Ευρωσύνταγμα, χωρίς κάποιο αδιάφορο Πρόεδρο και Υπ.Εξ., και χωρίς την οικονομική και νομισματική κρίση.

Στην Ευρώπη της ύφεσης αναγκαστικά θα γίνουν εκπτώσεις. Εκπτώσεις στα οράματα και στις ιδέες, έτσι και στο κοινωνικό μοντέλο δεν θα έχουμε flexicurity αλλά κάτι σαν flexicurity. Το flexicurity θα εφαρμοστεί κατά το δοκούν! Ιδιαίτερα σε χώρες, όπως η Ελλάδα, που οι επιχειρήσεις ήταν πάντα κρατικοδίαιτες, χωρίς κουλτούρα υγιούς καπιταλισμού η Ευελιξία θα χρησιμοποιηθεί για να μειωθούν τα κόστη και να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη! Κέρδη που δεν θα καταλήξουν βέβαια σε κάποια επένδυση αλλά σε bonus, εταιρικά κινητά, leasing πολυτελών αυτοκινήτων κτλ. Τα ελληνικά Golden Boys προκαλούν! Και συνεχίζουν να προκαλούν με χυδαίο τρόπο όταν ψάχνουν ευκαιρία να ξεζουμίσουν τον εργαζόμενο και μετά να τον πετάξουν, όταν ταράξει την ηρεμία στα νούμερα. Η βασική αρχή του HR Management ότι ο Άνθρωπος είναι το πολυτιμότερο εφόδιο μια επιχείρησης φαντάζει άγνωστη για τα περισσότερα στελέχη, που μέσα σε κάθε εταιρία δημιουργούν με τους υφισταμένους τους μια νοσηρή γραφειοκρατία που σκοπό έχει την διατήρηση της εξουσίας και της ισχύς τους.

Απολύοντας λοιπόν ένα εργαζόμενο δι' ασήμαντον αφορμή εν μέσω καλοκαιριού στη διάρκεια οικονομικής κρίσης, με μια στεγνή αγορά εργασίας, δεν σκέφτεσαι τι θα απογίνει αυτός ο άνθρωπος; Αν είναι 25αρης πως θα ξεκινήσει τη ζωή του; Αν είναι 30αρης πως θα πληρώσει τα έξοδα της οικογενείας του; Αν είναι 50αρης πως θα σπουδάσει τα παιδιά του;

Αξίζει η διατήρηση των bonus ή των μισθωμένων 2λιτρων αυτοκινήτων την καταστροφή της ζωής ενός ανθρώπου και της οικογενείας του; 

Αν αυτός ο άνθρωπος που εξαρτάτε αποκλειστικά από μια δουλειά, από τα 700 ή 1000 ευρώ τι θα κάνει όταν τα χάσει, όταν δεν του ανοίγεται καμία 'άλλη προοπτική;

Που είναι το δεύτερο συνθετικό του flexicurity;

Πουθενά! 

Η κατάσταση αυτή δημιουργεί βαθιά ρήγματα στο κοινωνικό ιστό, που συχνά οδηγούν σε τραγωδίες.

Αυτοκτονίες, κατάθλιψη, εξαρτήσεις, παραβατικότητα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς ακόμη και η νέα μορφή τρομοκρατίας στην Ελλάδα έχει ως αφορμή αυτή τη διατάραξη της κοινωνικής συνοχής.

Και αν κυρίες και κύριοι Στελέχη, δεν σας ενδιαφέρει αν ο άνθρωπος που μόλις πριν λίγο διώξατε πέσει σε κατάθλιψη, δεν σας νοιάζει μήπως σας χαράξει με τα κλειδιά του το γυαλιστερό σας αυτοκίνητο ή ακόμη χειρότερα μήπως πάρει την απόφαση να στερήσει εκείνος τη δική σας ζωή;

Χρήσιμες πηγές:

• European Commision (2010) "What is Flexicurity?" στο http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=116&langId=en [21/7/2010] 
• Μαρία Λιανού (2010) "Ευρωπαϊκή Ένωση και Συνθήκη της Λισαβόνας" στο http://www.ekem.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1116:2010-05-03-11-46-53&catid=124:2009-11-06-12-17-52&Itemid=249 [21/7/2010] 
• Μιχάλης Χρυσοχοΐδης (2010) "Χρέος και παρακαταθήκη μας να διαφυλάξουμε την κοινωνική συνοχή" στο http://www.chrisochoidis.gr/2010/07/01/xreos-kai-parakatathiki-mas-na-diafylaksoyme-tin-koinoniki-synoxi [21/7/2010]
• Ζήσης Παπαδημητρίου (2009) "Σύγχρονη κοινωνία : Νέα δεδομένα και επιδράσεις στην ψυχική υγεία του ανθρώπου" στο http://www.anixneuseis.gr/?p=4657 [21/7/2010]

Καλό ταξίδι Σωκράτη Γκίολια!

H δημιουργία ενός πιο προσωπικού blog σε σχέση με το Ζούμε Μοσχάτο, με απασχολούσε πολύ καιρό. Σήμερα αποφάσισα να το κάνω πράξη παίρνοντας αφορμή από το τραγικό συμβάν με τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια. Δεν θα ήθελα να το παίξω "θλιμμένος", όπως πολλοί σήμερα έκαναν υποκριτικά, άλλωστε δεν θα πω ότι γνώριζα πολλά για τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο πέρα από το γεγονός, ότι με το ρεπορτάζ του είχε ενοχλήσει πολλούς και ότι φημολογείται ότι ήταν ο ιθύνων νους πίσω από το Τρωκτικό. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι είμαι θυμωμένος! Θυμωμένος γιατί είμαι σίγουρος ότι για άλλη μια φορά δεν θα υπάρξουν ένοχοι!

Η κοινωνία μας δυστυχώς έχει τη τάση να ξεχνά! Να ξεχνά το νεκρό ειδικό φρουρό, να ξεχνά το αστυφύλακα, να ξεχνά τον ανήλικο μετανάστη, να ξεχνά τους υπαλλήλους της τράπεζας... Έτσι πιστεύω θα ξεχάσει μετά από λίγο καιρό και το Σωκράτη Γκιόλια.. Τι και αν είχε ένα μικρό παιδί και περίμενε και δεύτερο; Όλα αυτά μικρή σημασία έχουν για τους εκτελεστές του που ξέρουν ότι θα παραμείνουν ασύλληπτοι και ατιμώρητοι, όπως όλοι οι μεγάλοι εγκληματίες σε αυτή τη χώρα.

Μπορεί πολλοί να διαφωνείτε με το Τράγκα αλλά όταν αποκαλεί την Ελλάδα "Κολομβία του Βαλκανικού Νότου" πόσο δίκιο έχει ο μπαγάσας ε;