Με λευκή κόλα!

Η ανακοίνωση των βάσεων έκρυβε μια μεγάλη έκπληξη! Υπήρξαν εκατοντάδες επιτυχόντες με βαθμό εισαγωγής κάτω από 1! Πολλοί δηλαδή παρέδωσαν λευκή κόλλα και πέτυχαν την εισαγωγή τους σε κάποιο ΤΕΙ της περιφέρειας! Η αξιοσημείωτη αυτή εξέλιξη χαιρετήθηκε μάλιστα με υπερηφάνεια από την ίδια την υπουργό Παιδείας ως μια πολύ θετική εξέλιξη για την ελληνική εκπαίδευση αφού «δημιουργεί συνθήκες ελεύθερης πρόσβασης στη τριτοβάθμια εκπαίδευση μόνο με το απολυτήριο» όπως η ίδια δήλωσε χαρακτηριστικά. Συνεχίζοντας την «αισιόδοξη» ρητορική της ισχυρίστηκε ότι λίγο ή πολύ, με την εισαγωγή φοιτητών με βαθμό κάτω από τη βάση ή και κάτω από τη μονάδα, πετύχαμε να κρατήσουμε στην Ελλάδα όλους αυτούς τους μαθητές για να μην φύγουν και φοιτήσουν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού! Ειλικρινά θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μας παρουσιάσει η υπουργός ένα ευρωπαϊκό ή αμερικανικό πανεπιστήμιο, που θα δεχόταν φοιτητή από την Ελλάδα με βαθμολογία κάτω από τη μονάδα!

Οι εξελίξεις φαίνεται ότι δικαιώνουν απόλυτα όσους υπερασπίζονται τη βάση του 10 ως ένα ελάχιστο μέτρο θωράκισης της πολύπαθης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση όμως στην Ελλάδα χρησιμοποιείται από τους πολιτικούς κυρίως ως εργαλείο δημοσίων σχέσεων! Το «δικαίωμα πρόσβασης στο πανεπιστήμιο για όλους» αντικαταστάθηκε από το «κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα»! Σε δύσκολες μάλιστα περιόδους σαν αυτή που διανύουμε, η ευκολότερη πρόσβαση στα ΑΕΙ και ΤΕΙ χρησιμοποιείται ως ένα γιγαντιαίο ρουσφέτι, αλλά και ως ένα τέχνασμα για να αλλοιωθούν τα νούμερα των ανέργων στις στατιστικές, όπως γίνεται και με τη στρατιωτική θητεία, η οποία φημολογείται ότι από τις επόμενες σειρές θα αυξηθεί!

Η ασύδοτη εισαγωγή φοιτητών, που δεν καλύπτουν βασικές προϋποθέσεις, έχει ως αποτέλεσμα να διαιωνίζει το φαινόμενο των αιώνιων φοιτητών, να δημιουργεί στρατιές ανέργων, να αποπροσανατολίζει τους νέους, και στερεί τη χώρα από νέους επαγγελματίες.

Η λύση για πολλά από αυτά τα προβλήματα είναι η πλήρης αποδέσμευση της διαδικασίας της εισαγωγής στη τριτοβάθμια εκπαίδευση από τις πανελλήνιες εξετάσεις και η ανάληψη της ευθύνης αυτής από τα ίδια τα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Και επιτέλους ας δοθεί βάρος και στη τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση, αφού σήμερα για παράδειγμα χρειαζόμαστε περισσότερους τεχνικούς ανανεώσιμων πηγών ενέργειας παρά δικηγόρους!

Άρθρο στο neolaia.gr

Στις 22 Αυγούστου το Neolaia.gr φιλοξένησε το άρθρο μου Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εμείς, ποιοι; που είχε δημοσιευτεί πρώτη φορά εδώ την 1η Αυγούστου, με τίτλο Απαραίτητη η συμμετοχή των νέων στις εκλογές του Νοεμβρίου.

12 Αυγούστου: Παγκόσμια Ημέρα Νέων

Παγκόσμια Ημέρα Νέων σήμερα (12/8) και έναρξη του Παγκόσμιου Έτους Νεολαίας, που κήρυξε ο ΟΗΕ.
Από σήμερα μέχρι τέτοια ημέρα του χρόνου σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις, ομιλίες και δράσεις που θα αφορούν τους νέους και τις νέες του ολόκληρου πλανήτη.

.............

Το βίντεο της επίσημης καμπάνιας του ΟΗΕ για το Παγκόσμιο Έτος Νεολάιας:

Citizen Relationship Management

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για το Citizen Relationship Management από το Stakon's Blog.

Ηλεκτρονική διακυβέρνηση με κέντρο το πολίτη: http://stakon.wordpress.com/2010/01/09/citizen-relationship-management/  

Ελεύθεροι χώροι σε κρίση

Οι ελεύθεροι χώροι είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της ποιότητας ζωής σε μια πόλη και η κατάσταση στην οποία διατηρούνται η πιο σημαντική παράμετρος, που ορίζει το βαθμό ποιότητας των χώρων αυτών. 

Στο Μοσχάτο ευτυχώς, διαθέτουμε ακόμα αρκετούς ελεύθερους χώρους αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων η εγκατάλειψη είναι αυτή, που δημιουργεί εικόνες, όπως οι παρακάτω παράλληλα των γραμμών του ΗΣΑΠ.   

Οι φυσικές φθορές χρειάζεται να επιδιορθώνονται άμεσα έτσι ώστε να μην αποτελούν άλλοθι για πιθανούς βανδαλισμούς. Άλλωστε ποιος πρόκειται να σεβαστεί ένα ήδη κατεστραμμένο χώρο;

Οι φθορές όταν δεν επιδιορθώνονται οδηγούν και στην απομάκρυνση των κατοίκων ή των περαστικών από τους ελεύθερους χώρους, προσφέροντας έδαφος σε περιθωριακά στοιχεία αυξάνοντας έτσι την εγκληματικότητα και την ανασφάλεια. 

Οι λύσεις λοιπόν δεν είναι ούτε τείχη ούτε κάγκελα! 

Είναι να επιστρέψουν οι κάτοικοι στα πάρκα και στις πλατείες. Εκτός από τη διασκέδαση, η συνάντηση σε ανοιχτούς χώρους έχει και ευεργετικά αποτελέσματα για τη κοινωνικοποίηση των κατοίκων μιας πόλης αφού δεν κλειδώνονται στο μικρόκοσμο του διαμερίσματος τους!

Στόχος όλων μας πρέπει να είναι να ξανακάνουμε τις πόλεις μας ανθρώπινες, φιλικές σε παιδιά, νέους και μεγαλύτερους.
Με πολλούς ανοιχτούς ελεύθερους χώρους που θα ξεχωρίζουν για τη ποιότητα και την αισθητική τους.

Αξίζουμε περισσότερα!

Δήμος επιχειρηματίας ή Δήμος κερδοφόρος;

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω έρθει σε αντιπαράθεση με φίλους για το θέμα της επιχειρηματικής δραστηριότητας του κράτους, είτε πρόκειται για την πολιτεία είτε για τη τοπική αυτοδιοίκηση. Πιστεύω ότι το κράτος δεν μπορεί να λειτουργεί σαν επιχειρηματίας, αφού δημιουργούνται πελατειακές σχέσεις, ρουσφέτια, κακοδιαχείριση, σπατάλη κτλ.
Πέρα λοιπόν από τα ιδεολογικά επιχειρήματα προσπαθώ να υποστηρίξω τη θέση μου και με λογικά επιχειρήματα.
Ένα λογικό επιχείρημα που χρησιμοποίησα σε κάποιες συζητήσεις ήταν η περίπτωση του δημοτικού αναψυκτηρίου στη πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου απέναντι από το Δημαρχείο του Μοσχάτου. Ο συγκεκριμένος χώρος λειτούργησε για αρκετό καιρό από τη δημοτική επιχείρηση του Δήμου Μοσχάτου με αδιαφορία, δημιουργώντας σίγουρα μια ακόμα μαύρη τρύπα στο προϋπολογισμό του Δήμου μας. Προφανώς και χωρίς να θέλω να κατηγορήσω κανένα, η λειτουργία ενός καφέ δεν είναι εύκολη από ανθρώπους που δεν είναι σχετικοί με το αντικείμενο. Έτσι λοιπόν ως αποτέλεσμα της μειωμένης κίνησης ο Δήμος Μοσχάτου αναγκάστηκε να το κλείσει, στερώντας από το Δήμο πιθανά έσοδα και από τους επισκέπτες της πλατείας ένα όμορφο χώρο για καφέ.
Στη συνέχεια η εικόνα αυτή άλλαξε. Συγκεκριμένα εδώ και ένα χρόνο περίπου αφού και η τελευταία προσπάθεια του Δήμου απέτυχε, το αναψυκτήριο μετά από διαγωνισμό δόθηκε σε γνωστό επιχειρηματία στο χώρο της εστίασης.
Ποια είναι η εικόνα σήμερα; Το πολύ όμορφο καφέ, που έχει δημιουργηθεί, αναπτύσσεται συνεχώς και είναι κάθε μέρα γεμάτο από εκατοντάδες πελάτες, δείχνοντας ότι σίγουρα πρόκειται για μια πολύ κερδοφόρα επιχείρηση!
Ποια είναι τα οφέλη από αυτό; Μα φυσικά πολλά έσοδα! Ο Δήμος εξασφαλίζει ότι θα έχει ένα μόνιμο έσοδο από το ενοίκιο, θα εισπράττει τα δημοτικά τέλη (τραπεζοκαθίσματα κτλ) και πολλά περισσότερα έσοδα από το δημοτικό φόρο στα προϊόντα που προσφέρονται στο καφέ.
Τι άλλο όφελος έχει ο Δήμος; Δεν απασχολεί προσωπικό για τη λειτουργία του καφέ και δεν επιβαρύνεται από τη συντήρηση του χώρου.
Με δυο λόγια ποια κατάσταση του συγκεκριμένου καφέ είναι καλύτερη; Όταν ήταν άδειο υπό τη διεύθυνση της δημοτικής επιχείρησης, και συντηρούνταν από τους δημοτικούς φόρους μας; Ή, τώρα που εμείς δεν πληρώνουμε από τη τσέπη μας και επιπλέον εισπράττουμε;
Η απάντηση δική σας.

Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εμείς, ποιοι;

"Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εμείς, ποιοι;" Είναι ένα από τα συνθήματα που γράφτηκαν στους τοίχους του Παρισιού το Μάη του '68. Το σύνθημα αυτό είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ. Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από ανασφάλεια. Ανασφάλεια στην εργασία, στις σχέσεις, στο περιβάλλον. Η αίσθηση της ανασφάλειας αποτελεί εμπόδιο για την ανάπτυξη της κοινωνίας και της χώρας μας. Η γενειά που διαχειρίστηκε την εξουσία μέχρι τώρα είναι αλήθεια ότι δεν τα πήγε καλά. Είναι λοιπόν ανάγκη να αρχίσουν οι νέοι να συμμετέχουν και να χτίσουν το κόσμο τους. Η αρχή έγινε με τα Το.Συ.Ν., που μπορεί να μην είχαν τα θεαματικά αποτελέσματα, που περιμέναν όσοι ασχολήθηκαν, αλλά αποτέλεσαν μια αρχή. Οι νέοι επιστρέφουν στα κοινά με διαφορετικούς τρόπους. Οι πρακτικές των κομματικών νεολαιών τείνουν να εξαφανιστούν, ενώ ήδη παρουσιάζονται φωνές και μέσα στις κομματικές νεολαίες για αλλαγή και ανανέωση, ιδεών και πρακτικών.
Οι νέοι σήμερα, ανακυκλώνουν, blog-άρουν, κάνουν μεταπτυχιακές σπουδές, δίνουν σημασία στη ποιότητα ζωής, αγωνιούν για την εργασία.
Είναι λοιπόν αναγκαίο εμείς οι νέοι να διαμορφώσουμε τη κοινωνία, στην οποία θα ζήσουμε τα επόμενα χρόνια. Η πρώτη ευκαιρία έρχεται σύντομα, στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου που δεν πρέπει να μας βρουν απαθείς ή θεατές, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσουν και οι εκλογές των Το.Συ.Ν.
Είναι ανάγκη εμείς οι νέοι να συμμετέχουμε, να διαμορφώσουμε να επιρρεάσουμε τις εξελίξεις για το κόσμο που θέλουμε, που ονειρευόμαστε γιατί αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι εμείς ποιοι;